Ελληνικός Τίτλος: Εγκληματίας Πολέμου
Είδος: Περιπέτεια
Σκηνοθεσία: Richard Shepard
Πρωταγωνιστούν:Terrence Howard, Richard Gere, Jesse Eisenberg
Διάρκεια:101 λεπτά

Ενας νεαρος δημοσιογραφος (υιος αντιπροεδρου μεγαλου καναλιου), ενας πετυχημενος καμεραμαν και ενας "πρωην επιτυχημενος" πολεμικος ανταποκριτης ενωνονται χωρις εγκριση σε μια πρωτακουστη "αποστολη" να βρουν τον μεγα εγκληματια πολεμου στην Βοσνια. Οταν, λανθασμενα, τους περασουν για πρακτορες της CIA, τοτε θα μπλεχτουν σε ενα εντονο κυνηγητο.

Ο Richard Sheppard (σκηνοθετης & σεναριογραφος) εμπνευσμενος απο μια αληθινη ιστορια οπως αυτη δημοσιευτηκε στο περιοδικο Esquire, δημιουργει μια αρκετα δεμενη ταινια με αρκετες ομως ιστορικες ανακριβειες (πχ την περιοδο που πηγαινουν οι ηρωες στην Βοσνια -2000- δεν θα επρεπε να υπαρχουν κυανομπερεδες των Ηνωμενων Εθνων καθως τα Η.Ε. παρεδωσαν την ηγεσια στο ΝΑΤΟ απο το 1995).

Εαν ξεπερασουμε το γεγονος οτι η ταινια αυτη κουβαλα την Αμερικανικη προπαγανδα εναντιον των Σερβων (περιοδος 1995-2000), αγνοησουμε καποια στοιχεια που θα μας εκνευρισουν και αφαιρεσουμε τον πολιτικο μανδυα απο πανω της, τοτε θα καταληξουμε στα παρακατω.

Η σκηνοθεσια ειναι αρκετα προσεγμενη και δεν θα κουρασει καθολου. Καταφερνει με εναν σοβαρο τροπο να "αφηγηθει" στον θεατη την ιστορια χωρις ομως να μειωσει τις σκηνες με δραση, ή την αγωνια αγκαλιαζοντας το γενικοτερο δραμα του πολεμου αλλα και αυτο του κεντρικου ηρωα. Εξαιρετικες οι γωνιες ληψης αλλα και η "βρωμια" ως καταλοιπο του παρελθοντος. Ξεχωριζει η τελικη σκηνη με τον κυνηγο, και αλλοτε αρχοντα του τρομου των Βαλκανιων με το παρατσουκλι "Η Αλεπου" (καθως του αρεσε να κυνηγα αλεπουδες), να τρεχει για την ζωη του σαν μια αλεπου, μακρια απο τους κυνηγους του. Η φωτογραφια ειναι πολυ καλη και ιδανικη για τα πανεμορφα πρασινα τοπια αλλα και για τις σκοτεινες σκηνες. Το μακιγιαζ εχει ιδιαιτερη θεση ιδιαιτερως στην σκηνη οπου ο ηρωας βλεπει την νεκρη εγγυο γυναικα του.

Οι διαλλογοι ειναι εκπληκτικοι με αρκετη δοση χιουμορ. Καταφερνουν να ειναι σοβαροι στις επιμαχες σκηνες ομως μεταξυ των ηρωων γινομαστε μαρτυρες μιας ευχαριστης παρεας με ελευθερες αλλα και καυστικες ατακες. Ξεχωριζουν αυτες του κυανομπερε "αξιωματικου" των Η.Ε.

Ο Ριχαρδος Γκιρ (Richard Gere) στον ρολο του ξοφλημενου ανταποκριτη, ομολογω οτι με ξαφνιασε. Απο ζεν πρεμιερ, σοβαρευει και ανταποκρινεται σε εναν απαιτητικο ρολο. Ειναι ομορφες και ενδιαφερουσες οι εναλλαγες του χαρακτηρα του απο κορυφαιος δημοσιογραφος σε ξοφλημενο που βγαζει ρεπορταζ για τριτοκοσμικες χωρες (καπως πρεπει να βγαλει το ψωμακι του) και ξανα σε κορυφαιο δημοσιογραφο χωρις ποτε να χασει το παθος του και την διψα για την "ειδηση" παρασυροντας και τους υπολοιπους στον αγωνα του. Πειθει και στο δραματικο μερος του σεναριου σαν ανδρας που χανει την αγαπημενη κυοφορουσα γυναικα του. Δενει καταπληκτικα με τον αποκατω κυριο.

Ο Terrence Howard (θα τον δουμε και στο Iron Man) στον ρολο του ριψοκινδυνου καμεραμαν και κολλητου του Γκιρ ο οποιος ξεφευγει απο το πεδιο μαχης και καταληγει στα σαλονια των μεγαλων καναλιων με επιτυχια, γυναικες και καλυτερο μισθο. Τα φερνει η μοιρα ομως και καταληγει ξανα πισω απο εκει που ξεκινησε. Η μεταβαση αυτη θα πεισει και θα φανει στην ερμηνεια του. Ερωτευμενος με λαγνη ομορφη γυναικα (που κανει διακοπες στην Ελλαδα παρακαλω!) θα θυσιασει την καλοπεραση για το μικροβιο που και αυτος εχει μεσα του. Αποτελει υπεροχο διδυμο με τον Γκιρ αλλα και με τον πιτσιρικα της παρεας.

Ο τηλεοπτικος εφηβος Jesse Eisenberg στον ρολο του γιου του αντιπροεδρου του μεγαλου καναλιου οπου δουλευει ο καμεραμαν (οπως και ο ανταποκριτης). Αποφοιτος του Χαρβαρντ θα πεισει με τις καλοστημενες ατακες του αλλα και τα ζεστα αστεια του. Δενει καταπληκτικα με τους 2 ηρωες τοσο σε επιπεδο διαλογων αλλα και σε επιπεδο ερμηνειας.

Πολυ καλογραμμενοι και οι 3 χαρακτηρες.
Η συγκεκριμενη ταινια, οπως και αρκετες αλλες που εχουν ως επικεντρο τα Βαλκανια, εχει ξεσηκωσει τους αδελφους Σερβους και Βοσνιους. Στον αντιποδα οι Αμερικανοι θεατες που φυσικα δεν ειναι ικανοι να κατανοησουν το περιβαλλον στην Χερσονησο του Αιμου.

Σας συμβουλευω, αν αποφασισετε να αφιερωσετε 101 λεπτα απο τον χρονο σας, να αποφορτιστειτε πληρως απο τις πολιτικες και εθνικες πεποιθησεις σας. Δειτε την ταινια με ανοικτα ματια, και οχι με ανοικτα μυαλα, και αφηστε την να σας παρασυρει στο ταξιδι των ηρωων. Θα χορτασετε πανεμορφα τοπια, θα προβληματιστειτε με την φρικη του πολεμου και θα θυμωσετε με τα παγκοσμια πολιτικα παιχνιδια της Ευρωπαικης Ενωσης, των Ηνωμενων Εθνων, του ΝΑΤΟ και της "καλης" Αμερικης (μεσω της CIA).

Η ιστορια αφορα την προσωπικη αναζητηση 5 δημοσιογραφων (αληθινη ιστορια) για τον "εγκληματια πολεμου" Radovan Karadzic. Η ταινια ομως, πιστη στο Χολυγουντ, ειναι αρκετα πιο αναλαφρη απο την πραγματικοτητα οποτε δεν θα εχετε προβληματα δυσπεψιας.

Σιγουρα ταινια για παρεα, αξιζοντας το 7/10 - επικινδυνα κοντα στο αιματηρο και γεματο κοντρες 7,1/10 του IMDb - μακρια απο παρομοιες μετριοτητες αλλα επισης μακρια και απο τα αριστουργηματα του παρελθοντος.

Ελληνικός Τίτλος: Η Ομίχλη
Είδος: Τρόμου
Σκηνοθεσία: Frank Darabont
Πρωταγωνιστούν:Thomas Jane, Marcia Gay Harden, Laurie Holden
Διάρκεια:126 λεπτά

Την επαυριο μιας βιαιας καταιγιδας που επληξε το (διασημο πλεον) Maine (ΗΠΑ), μια τεραστια ομιχλη πλησιαζει απο το βουνο. Καθως κυκλωνει την πολη, καποιοι ανθρωποι "παγιδευονται" σε ενα σουπερ μαρκετ. Συντομα θα ανακαλυψουν οτι κατι μυστηριο και θανατηφορο συνοδευει την ομιχλη. Καθως ολα θυμιζουν την Κολαση, θα πολεμησουν για την επιβιωση τους..

Ως γνωστον, οι περισσοτερες ταινιες βασισμενες σε βιβλια του King, καταληγουν σε τραγωδιες και χασιμο χρονου. Η μονη που μπορω να ξεχωρισω ειναι ισως "Ριτα Χειγουορθ, η τελευταια εξοδος". Για μισο λεπτο ομως.. Σκηνοθετης και σεναριογραφος του "Η Ομιχλη (The Mist)" ειναι ο κυριος Frank Darabont, δημιουργος επισης του αριστουργηματος "Shawshank Redemption (Ριτα Χεηγουορθ, η τελευταια εξοδος)", αλλα και του αρκετα καλου "Πρασινου Μιλιου", επισης νουβελας του αγαπημενου Stephen King.

Ετσι, οι προσδοκιες μου ηταν αρκετα υψηλες. Δεν νοιωθω ομως 100% δικαιωμενος.

Λοιπον, η σκηνοθεσια ειναι σκοτεινη. Αρκετα πιο σκοτεινη απο οτι στο βιβλιο. Καποιος θα μπορουσε να την χαρακτηρισει και "κλειστοφοβικη". Ειναι ομως αρκετα ενδιαφερουσα καθως ξεφευγει λιγο απο τα σταθερα μετρα του Χολυγουντ. Ο Frank Darabont επιμενει στα κοντινα καδρα και ζουμαρει αρκετα στα προσωπα των πρωταγωνιστων, μεταδιδοντας την φρικη των συμβαντων μεσω των ματιων τους. Παραδοξως, δεν επικεντρωνεται πολυ (ή αρκετα) στην τεχνολογια, και τα χαριτωμενα τετραποδα, εξαποδα κτλ εχουν ενα μυστηριο και εκφοβιστικο ρολο παρα πρωταγωνιστικο. Ο σκηνοθετης επιλεγει, ορθως κατα την αποψη μου, να εστιασει εντος του σουπερ μαρκετ και της μεγαλυτερης φρικης ολων που εχει φυσικα ανθρωπινη αιτια.

Η φωτογραφια ειναι σκοτεινη και ακολουθει την σκηνοθεσια. Ειμαι αρκετα περιεργος να δω το εργο σε ασπρομαυρη εκδοση, οπως αρχικα ηθελε και ο δημιουργος του (θα κυκλοφορησει ετσι στο συλλεκτικο διπλο DVD). Δεδομενου της χριστιανικης προσεγγισης του μυστηριου της Ομιχλης, θα μου αρεσε να δω μια διαφορετικη φωτογραφια αλλα και εφε στο στυλ του "Silent Hill" (αρκετη σταχτη για παραδειγμα αλλα και γενικοτερα ισως μια Δαντικη φωτια να συνοδευει το σκηνικο). Τα εφε ηχου ειναι καταπληκτικα (αν και οι κραυγες ζωων θα επρεπε να ηταν λιγο πιο αποκοσμες) ενω τα εφε εικονας θα μπορουσαν να ειναι πολυ καλυτερα (και πολυ χειροτερα..).

Οι μεν διαλογοι, αλλοτε μεσα απο την νουβελα του Κινγκ και αλλοτε αρκετα αλλαγμενοι, ειναι ενδιαφεροντες, γρηγοροι και δεν θα κουρασουν. Δεν θα δωσουν ομως και αρκετες πληροφοριες για την ομιχλη και τα υποπροιοντα της. Η δε σκηνογραφια ειναι καλη και περιορισμενη. Ισως καποιος να περιμενε περισσοτερη "ποικιλια" αλλα ειναι αρκετη για αυτο που πρεπει να υποστηριξει. Δεν πρεπει να ξεχασω το εκπληκτικο "Host Of The Seraphim" απο τους Dead Can Dance που συνοδευει επιβλητικα την ταινια.

Αρκετες σκηνες μου κεντρισαν το ενδιαφερον. Απο τις πρωτες επαφες με τα πτερωτα εξαποδα, η σκηνη εβγαζε κατι το ευλαβικο. Οι εσωτερικες διαμαχες ειχαν εξαιρετικο ενδιαφερον και πιστευω οτι "οι κλικες" απεικονιστηκαν καταπληκτικα οσον αφορα τον σκηνοθετικο τομεα. Τελος, κορυφαια σκηνη αποτελει αυτη του τελους οπου το δραμα του πατερα αναβλυζει εξαιρετικα αναμεσα στα αγαπημενα πτωματα και υπο την σκοτεινοτητα της ομιχλης.

Ερμηνευτικα δεν θα ηθελα να ξεχωρισω καποιον. Συνολικα υπηρχαν αρκετες καλες ερμηνειες (ακομα και απο τους δευτεροντες χαρακτηρες). Ξεχωρισε φυσικα ο πρωταγωνιστης Thomas Jane στην προσπαθεια του να πεισει ως πατερας που πρεπει να προστατευσει τον υιο του, ως πολιτης της πολης που πρεπει να ηρεμησει τους συντοπιτες του κατα την διαρκεια μιας μεγιστης κρισης, ως ανδρας που οφειλει να λαμβανει αποφασεις για το καλο ολων, ως το τελικο θυμα μιας απιστευτης τραγωδιας. Ο υιος του στο εργο, Nathan Gamble, ηταν επισης καλος για την ηλικια του αν και ο συνεχης του φοβος κουρασε σε καποιο σημειο.

Ξεχωρισε ομως η Marcia Gay Harden στον ρολο της υστερικης, φανατικης, θρησκοληπτης Mrs. Carmody. Σαν βγαλμενη μεσα απο τις σελιδες του βιβλιου του Κινγκ, η Harden κλεβει την παρασταση. Θα πεισει και θα παρει το μεγαλυτερο μερος της ταινιας επανω της καθως θα δημιουργησει το αισθημα του φοβου αναμεσα στους κατοικους. Το αισθημα του φοβου θα συνδυαστει με εδαφια απο την Βιβλο για το τελος του κοσμου. Το τελος του κοσμου θα οδηγησει σε διαμαχες και φυσικα οι διαμαχες θα φτασουν το μεγιστο τους οταν η μικρη αυτη κοινωνια μεσα στο σουπερ μαρκετ, θα φτασει τα αρχεγονα πρωτογονα αισθηματα της επιβιωσης αλλα ιδιως της Μεσαιωνικης "πυρας" και του κυνηγιου των μαγισσων. Χαρακτηριστικη η σκηνη με τον "αιτουμενο" θανατο του παιδιου και της γυναικας. Ολο αυτο το χαος θα ηταν ισως αποτυχημενο εαν δεν το υποστηριζε τοσο εξαιρετικα η Harden. Πραγματικα καταπληκτικη, αν και στο συνολο της ερμηνειας της θα σας ξυπνησει "θανατηφορα" και βιαια αισθηματα (σε μια στιγμη παρατηρησα τον εαυτο μου ετοιμο να πεταξει ενα κινητο στην οθονη..).

Συνολικα λοιπον, εχουμε να κανουμε με μια καλη μεταφορα βιβλιου του Κινγκ στην μεγαλη οθονη. Δεν προκειται για το αριστουργημα "H Τελευταια Εξοδος" αλλα μπορω να πω οτι με τον δικο του τροπο πλησιαζει το "Πρασινο Μιλι". Ο Darabont δεν βιαστηκε να φτιαξει μια ακομα Χολυγουντιανη πατατα. Ισα ισα που επεβαλε τους δικους του ορους στο στουντιο με το οποιο συνεργαστηκε (ενας απο αυτους αφορουσε το διαφορετικο απο το βιβλιο, τελος της ταινιας).

Εαν περιμενετε να δειτε τερατα και ηρωες απανω σε αλογα με σπαθια και φωτιες, ξεχαστε το. Εαν ομως σας ενδιαφερει να δειτε την πραγματικη φρικη στην οποια δινει εμφαση ο σκηνοθετης, και η οποια περιοριζεται στους ανθρωπινους χαρακτηρες εντος του σουπερ μαρκετ, αξιζει τα 120 λεπτα απο τον χρονο σας.

Δεν το κρινω με καθαρα King-ικα κριτηρια. Δεν θα μπορουσα αλλωστε. Για μια ταινια ομως τρομου που κατορθωνει να εστιασει στο δραματικο μερος του σεναριου με τοσο εκλεκτικο τροπο, χωρις να κουρασει ή να ξεφυγει απο την κυρια πλοκη, νομιζω πως 7/10 ειναι δικαιο αντιθετως με το υπερβολικο 7,7/10 του IMDb.

Για χορτατη παρεα, με αρκετο αλκοολ και ορεξη για αναζητηση.

O Ridley Scott ετοιμάζει να σκηνοθετήσει μια καινούργια ταινία με τίτλο "The Kind One". Η ταινία που θα είναι δράμα θα αφηγείται την ζωή ενός ανθρώπου με αμνησία ο οποίος δουλεύει για έναν μαφιόζο με το όνομα "the Kind One" και θα ερωτευτεί την κοπέλα του αφεντικού του.

Πρωταγωνιστής θα είναι ο Casey Affleck ενώ σεναριογράφος ο Tom Epperson, το πιο γνωστό του σενάριο είναι για την ταινία The Gift του Sam Raimi.

Είδος: Θρίλερ, Φαντασία
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Αλέξης Αλεξίου
Πρωταγωνιστούν: Γ. Κακανάκης, Σ. Γρηγοριάδου, Δ. Λαμπρόγιαννη, Αργ. Θανασούλας, Γ. Κηλαηδόνη, Ορ. Ζαφειρόπουλος
Διάρκεια: 97 λεπτά

Μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές εκπλήξεις των τελευταίων ετών είναι το φιλμοβλαστάρι (μεγάλου μήκους) του Αλέξη Αλεξίου. Συγκεκριμένα είναι η δεύτερη του ταινία μετά από μια μικρού μήκους που είχε σκηνοθετήσει το 2001.

Η συγκεκριμένη ταινία παίζει με την δύναμη και τις ικανότητες του μυαλού. Αναδεικνύει τις σκοτεινές πλευρές του, και αποδεικνύει πως η ανθρώπινη δύναμη και η τετράγωνη λογική δεν είναι τίποτα μπροστά σε ένα αινιγματικό του παιχνίδι.

Ο πρωταγωνιστής της ταινίας έρχεται αντιμέτωπος με την πραγματικότητα και προσπαθεί ξεφεύγοντας από τα παιχνίδια του μυαλού του να ξεκαθαρίσει τα γεγονότα αλλα και να διαλευκάνει την υπόθεση εξαφάνισης της κοπέλας του που πιθανότατα να έχει και ο ίδιος εμπλακεί.

Στα + της ταινίας είναι η πολύ καλή σκηνοθεσία, η εξαιρετική αν και απλή σεναριακή ιδέα, αλλα και τα σκοτεινά κλειστοφοβικά ντεκόρ που υποστηρίζουν στο μέγιστο όλο το σενάριο.

Στα - της ταινίας είναι το στόρι το οποίο μπαίνει στην άκρη για χάρη του προβληματισμού που επιδιώκει ο σκηνοθέτης.

Είδος: Μαύρη Κωμωδία
Πρωταγωνιστούν: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Παναγιώτα Βλαντη, Φάνης Μουρατιδης, Χρήστος Βαλαβανιδης, Μέλπω Ζαροκωστα, Ισαβέλλα Βλασιαδου, Μαρία Σολωμου, Γιώργος Καραμίχος
Εταιρία Παραγωγής: ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ Α.Ε.
Σκηνοθεσία: Γιάννης Ξανθόπουλος


Ο Τάσος (Βασίλης Χαραλαμπόπουλος) και η Αλίκη (Παναγιώτα Βλαντή) είναι ένα πολύ ερωτευμένο ζευγάρι. Κάτι όμως χαλάει τον μεγάλο αυτό ερωτα. Κάτι πολύ ενοχλητικό που ακούει στο όνομα ζήλια..

Μετά από ένα τρακάρισμα (λόγο ζήλιας φυσικά) ο Τάσος χάνει τη ζωή του, και εκεί ο σκηνοθέτης μας περνά στην "μετά-θάνατο ζωή" στην οποια ο Τάσος δεν μπορεί να κάνει τίποτα εκτος του να παρακολουθεί τα γεγονότα. Εκεί ξεκινάνε και οι ρόλοι του Δημήτρη Πιατά και του Χρήστου Βαλαβανίδη οπου ως αρχάγγελοι πρέπει να τον ενημερώσουν για την κατά κάποιο τρόπο παράταση που του δίνει ο "μεγάλος" για να ταχτοποιήσει όλους τους ανοιχτούς του λογαριασμούς.

Αυτή η παράταση είναι 5 λεπτά, αλλα όπως καταλαβαίνει στην πορεία και ο πρωταγωνιστής δεν είναι 5 απλά λεπτά, αλλά 5 πολύτιμα λεπτά που δυστυχώς δεν του αρκούν..

Στα - της ταινίας είναι η μέτρια σκηνοθεσία, και το τέλος που θα περιμέναμε πιο ασυνήθιστο.
Στα + της ταινίας είναι το πολύ καλο cast και η ερμηνείες τον πρωταγωνιστών

Στην ταινία πιστεύω πως αξίζει ένα 6.5 αλλα λόγο ελληνικής παραγωγής, η στρογγυλοποίηση θα γίνει προς τα πάνω.

Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου...

Κυκλοφόρησε σήμερα ένα καινούργιο δίλεπτο τρέιλερ της ταινίας Speed Racer των αδερφών Wachowski...

Ελληνικός Τίτλος: Κρυμμένος
Είδος: Θρίλερ
Σκηνοθεσία: Michael Haneke
Πρωταγωνιστούν: Daniel Auteuil, Juliette Binoche, Maurice Bénichou, Annie Girardot
Διάρκεια: 117 λεπτά

Ενας οικογενειαρχης, παρουσιαστης τηλεοπτικης εκπομπης για το βιβλιο, λαμβανει μεσω ταχυδρομειου καποια περιεργα βιντεο και καποιες "παιδικα φτιαγμενες" ανησυχητικες ζωγραφιες. Ενω νοιωθει την οικογενεια του να απειλειται, και εχοντας την αστυνομια να παραμενει στην απραξια, ενα τρομερο μυστικο ξεθαβεται απο το παρελθον του..

Οπως και με τις προηγουμενες παρουσιασεις, θα προσπαθησω να ξεχασω οτι αυτη η ταινια εχει κερδισει 21 βραβεια και εχει προταθει για αλλα 22 μεχρι σημερα (!!!!!).

Ο Ευρωπαικος κινηματογραφος εχει μια μοναδικοτητα σε συγκριση με το μπασταρδο μακρινο ξαδελφο του, το Χολυγουντ. Ιδιαιτερα ο Γαλλικος κινηματογραφος, τα τελευταια χρονια γνωριζει μια πρωτογνωρη ανθιση με πραγματικα αριστουργηματα επι της μεγαλης οθονης. Οντας φαν λοιπον των Γαλλων (και των Γαλλιδων), σας παρουσιαζω το Cache.

Ο Michael Haneke, σκηνοθετης και σεναριογραφος, σε μια απο τις καλυτερες δημιουργιες της καριερας του. Το σεναριο απο μονο του αξιζει ιδιαιτερης προσοχης και μνειας. Η σκηνοθεσια ειναι αριστουργηματικη. Στα ανεκπαιδευτα ματια που εχουν συνηθισει την γρηγορη δραση, το μπολικο αιμα, το "σασπενς" και τα λοιπα Αμερικανικα πονηματα (με εμφαση στον πονο), θα φανει αργη και κουραστικη. Ομως ειναι ιδανικη γιατι σε συνδυασμο με τις ερμηνειες των πρωταγωνιστων που θα δουμε παρακατω, τραβαει τον θεατη απο τον καναπε και τον τοποθετει ακριβως μεσα στο σκηνικο, παρεα με τους ηρωες της ταινιας. Ο Χανεκε επιμενει στην χρησιμοποιηση σταθερου καδρου στην πλειοψηφια των σκηνων, εχοντας τους ηθοποιους να μπαινουν σε αυτο χωρις την καμερα να τους ακολουθει. Αρκετα ενδιαφερον και σε αντιθεση με τις περιφημες βιντεοκασετες που χρησιμοποιουν την μεθοδο της καμερας "που αντικαθιστα τα ματια" (οπως πχ στο προσφατο Cloverfield, στο Blair Witch Project κτλ). Οι εναλλαγες σκηνων ειναι τολμηρες και οχι παντα ομαλες, κατι που συμβαλλει στην μοναδικοτητα της σκηνοθετικης προσεγγισης.

Την ιδια στιγμη, οι διαλογοι ειναι σοβαροι, καθημερινοι και ιδανικοι ενω η φωτογραφια υποστηριζει την σκηνοθεσια χωρις ανουσια και περιττα στοιχεια. Ξεχωριστη ειναι και η ηχοληψια που δεν αφηνει να πεσει καρφιτσα χωρις να ακουστει, με καποιες τολμηρες "παρατυπιες" (πχ διαλογος εντος αυτοκινητου). Η σκηνογραφια τελος, ειναι απλα μοναδικη καταφερνοντας να τονισει τα στοιχεια της Παριζιανικης κουλτουριακης μεσοαστικης οικογενειας (πχ η τραπεζαρια & η βιβλιοθηκη ειναι απιστευτες!)

Ο μοναδικος και αγαπημενος ηθοποιος Daniel Auteuil στον ρολο του Georges Laurent. Υποστηριζει τον καλογραμμενο χαρακτηρα του τοσο σαν τηλεοπτικος "σταρ" οσο και σαν πατερας, συζυγος, ανδρας με παρελθον, μεσοαστος πρωτευουσιανος και κυριως, ανθρωπος. Η ηρεμια πριν την καταιγιδα, οι τρομακτικοι εφιαλτες πριν την αποκαλυψη της αληθειας, η αγωνια και οι ενοχες, η κοντρα μα ταυτοχρονα και η αναγκη της συζυγου του, ο προβληματικος υιος του, ο κοσμος γυρος του, ολα εκφραζονται μεσω της κινησιολογιας, της εκφραστικοτητας και κυριως της φωνης του υπεροχου αυτου ηθοποιου. Οχι μονο πειθει, αλλα ανεβαζει την ταινια σε αλλα επιπεδα.

Στο πλευρο του, η παντα γοητευτικη Juliette Binoche στον ρολο της Anne, γυναικας του Georges. Η ομορφια δεν θα κερδισει τον αγωνα αυτη την φορα. Η Μπινος υποστηριζει εναν "βρωμικο" ανθρωπινο χαρακτηρα. Η αγωνια και ο φοβος υποκινουν την φωνη, το προσωπο, την ερμηνεια. Η αναγκη για καθησυχασμο, η αγωνια για το παιδι τους, η λυτρωση. Θα πεισει και θα σταθει ανταξια στο πλευρο του Οτειγ.

Ξεχωρισε επισης, για τα λιγα λεπτα συμμετοχης, η Anne Girardot στον ρολο της μητερας του Georges σε εναν εκπληκτικο διαλλογο με τον Οτειγ, που ο Χανεκε αριστουργηματικα σκηνοθετει. Αξιζει να παρατηρησετε τις εκφρασεις του προσωπου της και τα λογια που βγαινουν απο το γερασμενο λαρυγγι της.

Καλος, αν και παιδι για μπατσες, ο Lester Makedonsky (δεν πιστευω να θελετε το επωνυμο του γραμμενο στα Ελληνικα ε?!). Εφηβος με ανησυχιες, ζηλια για την μητερα του στα προθυρα οιδιποδειου συμπλεγματος, σεβασμος του πατερα, πρωτοι ερωτες, σκασιμο απο το σπιτι. Μια εφηβικη και λιτη ερμηνεια, ενα προβληματικο παιδι που τοποθετειται μοναδικα στο συνολο του σεναριου.

Ο Χανεκε δεν θα ασχοληθει ιδιαιτερα με το μυστηρια που ο ιδιος δημιουργει. Δεν θα μαθουμε ποιος και γιατι. Το μυστηριο θα "χρησιμοποιηθει" ωστε να κρατηθει ο θεατης σε εγρηγορση. Να βρεθουμε μεσα στο καδρο, διπλα στους ηρωες, να δουμε με τα ιδια μας τα ματια. Το προβλημα του ρατσισμου, της φτωχιας, της ξενοφοβιας, του εθνικισμου, της συγχρονης αποξενωσης, των γρηγορων ρυθμων (ποσο εκτιμησα τις αργες ληψεις!), της τηλεορασης, της ιδιας της κοινωνιας.

Μην φοβηθειτε να τολμησετε να αφιερωσετε 117 λεπτα απο τον χρονο σας. Μην κουραστειτε να σκεφθειτε. Μην κολλησετε στο μυστηριο. Ανοιξετε τα ματια και τα αυτια, μα κυριως το μυαλο σας και απολαυσετε μια σημαντικη ματια στην κοινωνια με ηχηρα - αηχα μηνυματα.

Οι χρηστες του IMDb το αξιολογουν με 7,3/10. Για μπυρα και οικογενειακη μαζωξη, θεωρω πως ειναι αξια του 7/10, ολιγον κοντα του αριστουργηματος και αρκετως απομακρυσμενη απο τις λοιπες μετριοτητες της 7ης τεχνης.